Andalucia II

แสงแรกยังไม่เปลี่ยนเป็นสีชมพู แต่ท้องฟ้าเริ่มอ่อนลงเบื้องหลังเกาะ Padar เมื่อฉันก้าวขึ้นดาดฟ้าหน้าเรือ ลูกเรือได้ถอนสมอไปอย่างเงียบเชียบ เครื่องยนต์ครางต่ำใต้เสียงไม้สักที่ดังเอี๊ยดอ๊าด ไม่มีความเร่งรีบ ไม่มีเสียงประกาศ — เพียงเรือลอยตัวอย่างนุ่มนวลสู่ผืนน้ำสีเทา หัวเรือชี้ไปยังแนวโค้งของเกาะ จังหวะเริ่มต้นแบบนี้ตั้งโทนให้ทั้งทริป: Andalucia II ไม่ได้โอ้อวดความหรูหรา แต่เคลื่อนไหวด้วยความหรูหราในทุกย่างก้าว ด้วยความยาว 26.4 เมตร เรือลำนี้ถูกสร้างมาเพื่อสืบทอดเสน่ห์เรือพินิซี พร้อมพื้นที่ใช้สอยกว้างขวาง — มีเพียงสี่ห้องโดยสาร แต่ไม่เคยรู้สึกแออัด แม้จะมีแขกเต็ม 18 คน

ช่วงสาย เราจอดเรือในอ่าวใกล้เกาะ Komodo จุดตรวจของเจ้าหน้าที่มองเห็นได้ลางๆ ผ่านต้นไม้ เส้นทางเดินตามหาจระเข้โคโมโดอากาศร้อน ทางฝุ่นใต้เท้า แต่การเดินกลับลงเรือรู้สึกคุ้มค่า อาหารกลางวันรออยู่บนดาดฟ้ารับประทานอาหารที่ร่มเงา — ปลาเผา ยำมะละกอ น้ำมะพร้าวเย็นๆ ที่เปิดสดๆ ตรงโต๊ะ ลมพัดชายหลังคาเต็นท์เบาๆ และมีใครสักคนเปิดเพลงแจ๊สเบาๆ จากโทรศัพท์ นี่ไม่ใช่อาหารจานหรูบนผ้าลินินขาว แต่เป็นมื้อที่สด ตรงไปตรงมา และจังหวะเวลามาได้พอดี เส้นเรื่องของทริปนี้รู้สึกเป็นธรรมชาติ ไม่ได้ถูกซ้อมมา

การดำน้ำตื้นที่ Manta Point เป็นโชคดีที่ไม่สามารถวางแผนได้ ฉลามวาฬสามตัวว่ายวนอยู่ด้านล่าง ไม่ได้แสดงท่าทาง แต่เพียงว่ายผ่านไป ปีกของพวกมันลากเป็นเงาบนแนวปะการัง เราลอยตัวอยู่เหนือพวกมันอย่างเงียบๆ พยายามไม่พัดฟุ้ง ต่อมาที่ Pink Beach สีของชายหาดจางๆ — ในแสงแดดจ้าดูเหมือนสีส้มอ่อน แต่ในที่ร่มจะออกชมพูอ่อน — แต่พื้นทรายเย็นสบาย น้ำใสจนเห็นปลาตัวน้อยสีน้ำเงินว่ายผ่านซากปะการัง ลูกเรือจัดตั้งโต๊ะเล็กๆ พร้อมผ้าขนหนูสะอาดและน้ำดื่ม ไม่มีสิ่งหรูหรา แต่ใส่ใจในรายละเอียด

เช้าวันสุดท้าย เราถึง Taka Makassar เวลา 07:30 หาดทรายโผล่พ้นน้ำเป็นเส้นบางๆ ท่ามกลางน้ำสีฟ้ามรกต เราเดินลุยเข้าไป ปิดโทรศัพท์ ทิ้งรองเท้าไว้ น้ำลึกแค่เหนือเข่า แต่วิวทอดยาวสุดสายตา — น้ำสีฟ้าต่อเนื่องกัน ตัวเรือกลายเป็นเงาเล็กๆ ด้านหลังเรา ต่อด้วย Kanawa กับปะการังตื้นและเต่าทะเลที่ว่ายวนอยู่ตามแนวปะการัง กลับขึ้นเรือ ตาข่ายนอนบนดาดฟ้าว่างเปล่า พลังงานของวันถูกใช้ไปอย่างคุ้มค่า Andalucia II ไม่พยายามจะประทับใจใคร เธอแค่พาคุณไปถึงที่นั่นอย่างสบาย ไม่ต้องการความตื่นเต้นใดๆ

ค่ำคืนที่จอดเรือใกล้ Kalong ท้องฟ้ากลายเป็นสีส้มเบื้องหลังป่าชายเลน ค้างคาวเริ่มบินวนออกจากรวงไม้ อาหารค่ำเสิร์ฟใต้ไฟประดับ — ไก่สะเต๊ะ ผัดผักขม ทอดเต้าหู้กรอบ ลูกเรือเคลื่อนตัวอย่างเงียบระหว่างโต๊ะ มีคนหนึ่งเล่นกีตาร์หลังของหวาน ไม่ใช่เพื่อแสดง แต่เพราะมีคนขอ เรือลำนี้รู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ — ไม่ใช่ผู้บุกรุก ไม่ใช่ของประดับ แต่เป็นส่วนหนึ่งของกระแสน้ำ