About Alore
สิ่งแรกที่ผมสังเกตเห็นคือกลิ่น – กลิ่นเค็มๆ ของทะเล ไม้สัก และกลิ่นกาแฟที่กำลังชงอยู่บนดาดฟ้าเรือตอนตีห้าครึ่ง เราจอดเรือใกล้เกาะ Padar เมื่อคืนก่อน ภูเขาหินแหลมที่ทอดตัวเป็นเงามืดเริ่มเปล่งประกายท่ามกลางแสงแรกของวัน ผมก้าวออกจากห้องโดยไม่สวมรองเท้า ยืนอยู่บนพื้นไม้เย็นๆ โดยรอบยังไม่มีใครตื่นขึ้นมา มีเพียงเสียงคลื่นกระทบลำเรือกับเสียงนกอินทรีทะเลร้องไกลๆ รู้สึกเหมือนไม่ใช่การนั่งเรือ แต่เป็นการพักผ่อนอย่างเงียบสงบ กลางสถานที่ที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
Alore เป็นเรือพินิซีแบบดั้งเดิมยาว 49 เมตร แต่ไม่รู้สึกใหญ่เกินไป เพราะมีเพียงหนึ่งห้องโดยสาร ออกแบบมาเพื่อรองรับกลุ่มเดียวต่อทริป เรานั่งเรือกันมาห้าคน แต่พื้นที่ไม่รู้สึกแออัดเลย ห้องของเราจัดเตียงแฝดไว้ชิดกัน เครื่องปรับอากาศทำงานได้จริง ห้องน้ำในตัวมีแรงดันน้ำที่ดี ไม่ใช่ทุกเรือในโคโมโดที่จะทำได้แบบนี้ บนดาดฟ้าดำน้ำด้านท้ายเรือ มีชั้นวางอุปกรณ์ ถังล้าง และถังอากาศสองชุดเตรียมพร้อมไว้ตั้งแต่เราขึ้นเรือ – เรื่องเล็กๆ แต่ทำให้เราไม่ต้องรอ
แต่ละวันเราตามเส้นทางคลาสสิก 3 วัน 2 คืน แต่จังหวะชีวิตผ่อนคลายมากกว่าที่คิด วันแรกเราไปเกาะ Kelor ช่วงบ่าย ปีนขึ้นเนินเพื่อชมวิวทะเล Banda แล้วดำน้ำตื้นในน้ำใสที่มีเต่าเยอะมาก แค่เดินออกจากชายหาดไม่กี่ก้าว ค่ำนั้นกินข้าวกันใต้แสงไฟประดับบนดาดฟ้าเรือ – ปลามาร์ลินย่าง มะเขือเผาผัดเผ็ด และยำมะม่วงหิมพานต์ที่สดเหมือนเพิ่งหั่นเมื่อสิบนาทีก่อน
วันที่สองตื่นเช้าด้วยเครื่องดื่มเย็นๆ แล้วปีนขึ้นยอด Padar ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เส้นทางชันกว่าที่เห็น แต่วิวจากด้านบน – สามอ่าวที่แผ่ตัวเป็นสีน้ำเงินต่างระดับกัน – คุ้มค่าทุกย่างก้าว หลังกินข้าวเที่ยงบนเรือเสร็จ เราก็ไปเดินดูจระเข้โคโมโดที่เกาะ Rinca พบตัวผู้ใหญ่หกตัว หนึ่งในนั้นนอนขดตัวใต้ต้นไม้อย่างสบายใจ จากนั้นไปที่ Pink Beach ซึ่งเราดำน้ำกันเกินชั่วโมง – ทรายมีสีชมพูจริงๆ และปะการังนอกชายฝั่งยังสมบูรณ์ดี บ่ายนั้นดำน้ำตื้นที่ Manta Point ในแสงยามบ่าย และใช่ ปลาหมีสามตัวว่ายเข้ามาใกล้จนเห็นรอยแผลบนปีกของมัน
เช้าวันสุดท้าย เราแล่นเรือไป Taka Makassar – บางครั้งเรียกว่าหาดทรายลอยตัวของโคโมโด เมื่อน้ำลดจะเห็นหาดทรายขาวทอดยาว น้ำตื้นจนเดินได้หลายนาทีในทุกทิศทาง เราเป็นเรือลำเดียวที่นั่นเกือบชั่วโมง จากนั้นแวะเกาะ Kanawa เพื่อดำน้ำตื้นครั้งสุดท้ายท่ามกลางปลาการ์ตูนและปลาสีน้ำเงินก่อนกลับสู่ Labuan Bajo ลูกเรือจัดอาหารกลางวันและเครื่องดื่มเย็นๆ ให้เราสำหรับเดินทางกลับ – ช่วยได้มาก เพราะรถรับส่งสนามบินออกเวลา 16.00 น. ตรงเป๊ะ
ข้อเสียอย่างเดียว? ไม่มีไวไฟ แม้แต่สัญญาณอ่อนๆ ก็ไม่มี แต่พูดตามตรง หลังวันแรก ไม่มีใครในกลุ่มเราถามหาเลยครับ
