About El Aleph
Wij houden El Aleph gepositioneerd tussen Komodo en Rinca, waar de getijdestromen mantaroggen aantrekken en het ochtendlicht net na 6:15 uur de kam van Padar raakt. Op 38 meter is ze wendbaar genoeg om bij zonsondergang in Sebayur te ankeren, waar de grotere boten de ondiepe ligplaats mijden. Ik vaar al 18 jaar in dit gebied, en een indeling met één hut zoals die van haar — ontworpen voor privégroepen, niet voor gedeelde boekingen — verandert hoe je het park verkent. Je hoeft niet te wachten op instapmeldingen of vaste duikvensters. Als de wind op Pink Beach vroeg op de ochtend afneemt, passen we de planning aan en varen we liever naar het zuiden, richting Tatawa.
De boot heeft één hut voor twee personen, maar de dekruimtes zijn ontworpen voor tien. Onze bemanning van zes verzorgt duikbriefings op het bovendek, waar de kaartentafel altijd open is. De duikcompressor staat aan bakboord — altijd lopend, altijd klaar. We hebben twee jollen: een stijve voor diepe vaargeulen, een opblaasboot voor riffen. Als we om 09:00 uur voor anker gaan bij Manta Point, is de opblaasboot binnen vijf minuten in het water, met lood gewichtsklaar en oppervlaktemarkeringen vastgeklikt. Geen wachtrijen. Geen vertraging. Als je gecertificeerd bent, duik je. Zo niet, dan hebben we maskers, snorkels en een rol GoPros voor opnames in het blauw.
Dag twee begint met Padar bij het eerste licht. We ankeren ’s nachts in de luwte van Kalong Island, zodat we vroeg kunnen vertrekken en bijna een uur voor de dagtoeristen arriveren. De wandeling is steil, maar de haarspeldbochten ontsluiten uiteindelijk dat bekende uitzicht op de rug — je weet welke. Daarna varen we naar Komodo Island voor de gidsbegeleide tocht langs de Komodo-dragon. De jol zet je om 10:30 uur af bij de pier van Loh Liang, en onze gidscontactpersoon zorgt dat we als eersten het pad op gaan. Tegen de middag zijn we op Pink Beach, waar koraalfragmenten het zand een roze tint geven. We blijven niet lang — de vloed loopt, en de stroming trekt ons richting Sebayur.
Op dag drie varen we noordwaarts. Het zandbankje van Taka Makassar komt rond 08:00 uur boven water — een smalle witte streep in het niets. We leggen de jol aan, strekken onze benen, maken de verplichte groepsfoto. Dan naar Kanawa, waar het rif steil afloopt naar diep blauw. We serveren lunch op het bovendek: gegrilde mahi-mahi, papayaslaat, kokoswater rechtstreeks uit de schaal. Geen buffetrijen. Geen haast. Als het weer meezit, maken we de laatste Bintang open als de zon het water raakt bij Banta.
El Aleph is niet ontworpen voor massatoerisme. Ze heeft één hut, ja, maar dat is bewust — jij chartert het hele schip. De bemanning werkt al minimaal vijf jaar bij ons. Onze eerste stuurman voer eerder op liveaboards in Raja Ampat voordat hij oostwaarts trok. We volgen geen vaste duiklocaties, tenzij jij dat wilt. Als de deining uit het zuidzuidwest komt, wijzigen we de route naar beschutte plekken zoals de noordkant van Batu Bolong. Jij ervaart het echte ritme van het park — geen standaardrondje.
