Kimochi II

จำได้ว่าตื่นแต่เช้ามืดในวันแรก ห่มผ้าซิ่นบางๆ อยู่บนดาดฟ้า มองท้องฟ้าค่อยๆ เปลี่ยนจากสีครามเข้มเป็นสีส้มอ่อนขณะเรือแล่นเข้าใกล้เกาะ Padar อากาศยังเย็นอยู่เล็กน้อย ทำให้ถ้วยกาแฟร้อนๆ ที่เพิ่งชงเสร็จรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาทันที ด้านล่าง ลูกเรือกำลังเตรียมเรือหางยาวอย่างเงียบเชียบ กลิ่นกระเทียมเจียวและข้าวผัดลอยขึ้นมาจากครัวเรือ เราเดินทางมาถึง Labuan Bajo เมื่อคืนก่อนหน้านั้น รู้สึกเหนื่อยล้าจากเที่ยวบิน แต่การเดินทางต่อไปยัง Kimochi II เป็นไปอย่างราบรื่น—แค่โดยสารเรือสั้นๆ กระเป๋าทั้งหมดถูกจัดเก็บให้เรียบร้อยโดยลูกเรือ

ตัวเรือยาว 20 เมตร มีห้องพักทั้งหมดเจ็ดห้องอยู่ใต้ดาดฟ้า ห้องของเราอยู่ด้านหน้าทางขวา มีขนาดพอดีกับเตียงคู่และชั้นเล็กๆ วางแว่นตาและมือถือได้ มีพัดลมติดเพดาน ไม่ใช่แค่ลมจากหน้าต่างบานเล็ก และที่นอนก็ไม่ได้แข็งเหมือนนอนบนเรือประมง ห้องน้ำใช้ร่วมกันถูกทำความสะอาดวันละสองครั้ง และมีน้ำอุ่นให้ใช้ตลอด—เป็นเรื่องที่ไม่คิดว่าจะได้เจอในเรือ liveaboard ขนาดนี้ ตอนสายของวันแรก เราไปว่ายน้ำดูปะการังที่ Menjerite โดยมีกระแสน้ำพัดพาเราไปตามกำแพงปะการังอ่อน ฉันเห็นเต่าทะเลว่ายผ่านไปอย่างไม่สนใจฟองอากาศของเรา ขณะที่ฉลามหินนอนงีบอยู่บนพื้นทรายด้านล่าง

วันที่สองเริ่มก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เราจอดเรือใกล้เกาะ Padar แล้วปีนขึ้นเส้นทางในความมืด ไฟฉายส่องสว่างเป็นจุดๆ ข้างหน้า เมื่อถึงยอด เราก็เห็นวิวที่แผ่กว้าง: ชายหาดโค้งรูปพระจันทร์เสี้ยวสามแห่ง ที่มีสีขาวต่างกัน ขนาบด้วยเนินเขาแหลมคม หลังจากกินอาหารเช้าบนเรือ เราก็ออกเดินป่าบนเกาะ Komodo กับเจ้าหน้าที่พิทักษ์ พบกับจระเข้โคโมโดนอนพักใต้ต้นไม้ ดูเหมือนจิ้งจกตัวใหญ่เกินขนาด ช่วงบ่ายที่ Pink Beach ฉันเดินเลียบชายหาด ทรายที่นี่มีสีชมพูอ่อนจริงๆ จากปะการังบดละเอียดผสมกับทรายขาว ไฮไลต์คือ Manta Point: ไม่ใช่แค่ตัวเดียว แต่มีถึงสี่ตัวว่ายวนอยู่ใต้เรา ปีกของพวกมันกว้างกว่าความสูงของฉัน ลูกเรือชี้ให้ดูจุดทำความสะอาดบนแนวปะการัง และอธิบายว่าตัวเดิมๆ จะกลับมาที่จุดนี้ทุกฤดู

ในวันสุดท้าย เราลอยตัวระหว่าง Kanawa และ Taka Makassar น้ำที่ Taka ตื้นมากจนดูเหมือนภาพลวงตา—สีฟ้ามรกตตั้งตระหง่านท่ามกลางน้ำสีน้ำเงินเข้ม ฉันว่ายน้ำดูปะการังจนริมฝีปากชา มองดูปลาการ์ตูนว่ายเล่นในดอกไม้ทะเล กลับขึ้นมาบน Kimochi II เราไปรวมตัวกันที่ดาดฟ้าด้านหลัง ลูกเรือเสริฟผลไม้สดกับชาเย็น มีคนเปิดเบียร์ Bintang ขวดหนึ่ง แล้วเรามองชายฝั่ง Flores ค่อยๆ จางหายไปในหมอก มันไม่ใช่ประสบการณ์หรูหรา—ไม่มีสระว่ายน้ำไร้ขอบ ไม่มีบริการบัตเลอร์—แต่มันรู้สึกจริงใจ เราหลับไปกับเสียงน้ำกระทบตัวเรือ และตื่นขึ้นมาโดยไม่มีตารางเวลาใดๆ มาบีบคั้น

สิ่งที่ติดอยู่กับฉันไม่ใช่แค่สัตว์ป่าหรือวิวทิวทัศน์ แต่คือจังหวะชีวิตของการเดินทางนี้ อาหารเสิร์ฟในภาชนะพลาสติก แต่ก็ร้อนและเผ็ดร้อน—มีน้ำพริกวางไว้บนโต๊ะทุกมื้อ อุปกรณ์ความปลอดภัยชัดเจนและดูแลดี ลูกเรือทำงานอย่างมีประสิทธิภาพโดยไม่ต้องส่งเสียง ไม่จำเป็นต้องมี Wi-Fi หรือเครื่องปรับอากาศ เราแค่ต้องการพื้นที่กว้างๆ ใครสักคนที่ชี้นกแล้วบอกว่า 'นั่นคือสัญญาณเตือนจระเข้น้ำเค็ม' และเรือที่ไม่โยกเหมือนเครื่องซักผ้าตอนกลางคืน Kimochi II ให้สิ่งนั้นกับเรา