About Damai 2
สิ่งแรกที่ผมสังเกตเห็นไม่ใช่ขนาดของเรือ แต่คือความเงียบ ตอนตีห้าสิบห้า ทางตะวันออกของ Wayag เครื่องยนต์หลักของ Damai 2 เพิ่งดับไปเมื่อสิบนาทีก่อน ลูกเรือเคลื่อนไหวอย่างแม่นยำไร้เสียง กำลังลดแพลตฟอร์มดำน้ำลงอย่างเบามือ พนักงานคนหนึ่งยื่นกระติกกาแฟสดจากสุมาตราให้ผม—ไม่มีพลาสติก ไม่มีถ้วยกระดาษ—ขณะที่ไกด์ดำน้ำชี้ไปที่แนวกระแสน้ำที่เริ่มก่อตัวทางด้านปีกขวาของเรือ ความสงบตรงนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้น แต่คือจังหวะการทำงานที่ขัดเกลาผ่านปีต่อปีในน่านน้ำแห่งนี้
ที่ความยาว 43 เมตร Damai 2 ให้ความรู้สึกกว้างขวางแต่ไม่เย็นชา ห้องโดยสารทั้ง 7 ห้อง—2 ห้องมาสเตอร์ และ 5 ห้องดีลักซ์—ถูกจัดวางบนชั้นล่างและชั้นหลัก แต่ละห้องมีเครื่องปรับอากาศควบคุมอุณหภูมิเองได้ หน้าต่างทรงกลมกรอบไม้เต็งที่เปิดรับลมระดับผิวน้ำ และห้องน้ำส่วนตัวปูกระเบื้องเซรามิกแท้ ไม่ใช่ไวนิล ผมพักในห้องมาสเตอร์ด้านหน้า เตียงควีนไซส์วางขนานพอดีกับแกนเรือ แม้ในช่วงเดินทางข้ามคืนไป Misool ก็ไม่มีการโยกตัวรบกวนการนอนหลับ ฝักบัวระบายน้ำได้เร็ว รายละเอียดเล็กๆ ที่สำคัญหลังดำน้ำวันละสามรอบ
อาหารเสิร์ฟใต้หลังคาที่ดาดฟ้า หรือในห้องรับแข้าเปิดโล่ง ขึ้นกับทิศลม อาหารเช้ามีลูกชุบแบบอินโดนีเซียกับน้ำพริก ไข่สไตล์ตะวันตก และมะละกอสด อาหารกลางวันเป็นปลาแมคเคอเรลย่างที่จับได้เช้าวันนั้น ใต้เกาะใน Dampier Strait ส่วนมื้อเย็นหมุนเวียนระหว่างแกงเผ็ดเนื้อวัวตุ๋นช้าๆ และแกงทะเลใส่หอยท้องถิ่น ความต้องการด้านอาหารถูกคาดการณ์ล่วงหน้า ไม่ใช่แค่จัดให้—วันที่สอง พ่อครัวจำได้ว่าผมไม่กินถั่วในมื้อเช้า และตัดถั่วออกจากรายการทุกเมนูต่อจากนั้น
การดำน้ำจัดตามกระแสน้ำใน Raja Ampat ไม่ใช่ตามนาฬิกาตายตัว ที่ Cape Kri เราจับช่วงน้ำนิ่งเพื่อลงจุดพีนนาเคิลพอดีกับฝูงปลาฟิวซิลิเยอร์เริ่มว่ายตัวตั้งฉาก ห้องเครื่องอัดอากาศตั้งอยู่ด้านหน้า แยกจากห้องพัก ถังอากาศถูกเติมไว้ตั้งแต่คืนก่อน แขกแต่ละคนมีจุดเก็บอุปกรณ์ส่วนตัวพร้อมถังล้าง ที่วางบู๊ท และเต้ารับไฟฟ้าสำหรับชาร์จแบตกล้อง เรือหางยาวสองลำ—แบบเรือยางหัวเรือแข็ง มีมอเตอร์สตาร์ทไฟฟ้า—จอดนิ่งข้างแพลตฟอร์มดำน้ำ พร้อมออกได้ภายใน 90 วินาทีหลังสัญญาณจากมาสเตอร์ดำน้ำ
ยามเย็นใช้เวลาอย่างผ่อนคลาย คืนหนึ่ง ขณะจอดสมอในอ่าวใกล้ Gam ลูกเรือนำเรือคายัคและพายัคบอร์ดที่ติดไฟ LED กันน้ำออกมาให้พายยามค่ำ ไม่มีประกาศ ไม่มีการขายของ—แค่วางอุปกรณ์ไว้อย่างเงียบๆ ที่บันไดลงน้ำ อีกคืนหนึ่ง หลังชมพระอาทิตย์ตกที่ท่าเทียบเรือ Arborek นายเรือคนที่สองฉายภาพถ่ายใต้น้ำของเราเป็นสไลด์โชว์บนจอที่ติดกับเสาเรือ ไม่มีฟิลเตอร์ ไม่มีดนตรี—แค่คลิปดิบจากกล้อง GoPro ของแขก จัดเรียงตามเวลา มันรู้สึกไม่เหมือนการนำเสนอ แต่เหมือนการแบ่งปันความทรงจำร่วมกัน










