About Manta Mae
สิ่งแรกที่ผมสังเกตเห็นไม่ใช่วิว แต่เป็นเสียงเครื่องยนต์เงียบๆ ขณะแสงรุ่งส่องผ่านช่องหน้าต่างห้องพักเวลา 05:45 ผมอยู่ในห้องพักบนเรือ Manta Mae กำลังแล่นผ่านผิวน้ำเรียบสนิทระหว่างเกาะ Gam กับ Wayag อากาศหอมอ่อนๆ ทั้งเค็มและไม้ขัดมัน พอผมก้าวขึ้นไปบนดาดฟ้าชั้นบน ท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อน และเรือพายหางนกยูงลำเล็กจากหมู่บ้านใกล้ๆ ก็แล่นตัดผ่านอ่าว กลับบ้านพร้อมปลาที่จับได้จากคืนก่อน
เราเริ่มดำน้ำที่ Cape Kri หลังอาหารเช้าไม่นาน การดำดิ่งลงไปรู้สึกเหมือนตกสู่พายุปลา – ปลาฟิวซิเลียสีน้ำเงิน ปลากระเบน ปลานกแก้วว่ายวนเป็นกลุ่มหนาแน่นรอบผนังปะการัง เพื่อนร่วมทีมดำน้ำของผม พี่ wayan แตะไหล่ผมที่ความลึก 22 เมตร แล้วชี้ไปที่มุมหนึ่ง: ฉลามวอบเบกงสองตัวซ่อนตัวใต้แผ่นปะการัง นิ่งสนิท ต่อมาที่ Melissa’s Garden เราเห็นปลาหมึกหกแหวนตัวเล็กเท่ามะนาว กำลังส่งสีเตือนเป็นจังหวะขณะคลานข้ามก้อนปะการังแห้ง บนพื้นที่ดำน้ำของเรือทุกอย่างจัดเตรียมไว้เรียบร้อย – ครีบ ชูชีพ ถังอากาศที่เติมแล้วและติดชื่อของเรา
Manta Mae ไม่ได้ถูกสร้างเหมือนเรือพินิซีทั่วไป ตัวเรือยาว 30 เมตร แต่มีเพียง 7 ห้องพัก ทำให้พื้นที่ดูโล่งและกว้างขวาง เราใช้เวลาช่วงพักผิวน้ำบนดาดฟ้าชั้นบน ดื่มน้ำมะพร้าวสดๆ พร้อมแผ่นมะนาว อาหารกลางวันเป็นปลาแม่คอดย่างกับสลัดผลขนุน กินใต้ชายคากันแดด วันหนึ่งช่วงบ่าย เราพายเรือคายัคเข้าช่องแคบใกล้ Arborek Jetty น้ำนิ่งจนมองเห็นดาวทะเลทุกดวงที่ก้นทะเล ลูกเรือปล่อยให้เราอยู่กันเอง 20 นาที แค่พายเรืออย่างเงียบๆ ขณะฉลามหัวค้อนว่ายตัวเร็วผ่านซอกปะการัง
เช้าวันที่สาม เรือจอดใกล้ Sagof Passage กระแสน้ำแรง เราจึงดำน้ำแบบดริฟท์ตามแนวปะการังลาดเอียง ที่นั่นเห็นม้ามุงแคระเกาะอยู่ตามพัดทะเล กลับขึ้นเรือ ลูกเรือจัดพื้นที่ล้างอุปกรณ์ด้วยน้ำจืดและพื้นที่ร่มเงาไว้ให้ ผมทำเคสกล้องหล่นบนดาดฟ้า ลูกเรือคนหนึ่งส่งผ้าแห้งมาให้ก่อนที่ผมจะก้มลงหยิบเสียอีก คืนนั้นเราทานอาหารเย็นที่ดาดฟ้าท้ายเรือ – ซุปมะพร้าวเผ็ด ปลาทะเลย่าง และเค้กช็อกโกแลตที่มีคนอบในเตาอบใบเดียวของครัวเรือ
การดำน้ำครั้งสุดท้ายที่ Mioskon เกาะเล็กๆ ที่แนวปะการังโผล่พ้นผิวน้ำเกือบถึงด้านบน เราเห็นปลาทูสองตัวกำลังตรวจพื้นที่ตามปกติ และเต่าทะเลตัวเขียวกำลังกินหญ้าทะเลใกล้กับเชือกสมอ เมื่อเราขึ้นผิวน้ำ เรือก็จอดรออยู่แล้ว ลูกเรือยื่นขวดน้ำและผ้าเช็ดตัวมาให้ เราปีนขึ้นบันไดเรือ และมีคนยื่นผ้าเย็นๆ ที่ซ่อนแผ่นมะนาวไว้ข้างในมาให้ Manta Mae อาจไม่หรูหราเกินไป แต่ทำงานราวกับนาฬิกา – ทุกรายละเอียดถูกจัดการ ไม่เคยสัญญาเกินจริง
