White Manta

จำได้ว่าตื่นแต่เช้ามืด ตอนเครื่องยนต์หยุดทำงานพอดี ก้าวเท้าออกมาด้านนอก ได้กลิ่นกาแฟสำเร็จรูปเข้ม ๆ ผสมกับไอทะเล ท้องฟ้าสีชมพูอ่อนล้อมรอบเงาเกาะหินปูนรูปร่างแปลกตาของ Wayag มีเราไม่กี่คนมายืนรวมตัวกันบนดาดฟ้าโดยไม่พูดอะไร ห่มผ้าบาง ๆ จากห้องพักไว้คลุมตัว รู้สึกเหมือนลอยเข้ามาในแผนที่โลกแฟนตาซีที่ไม่มีจริง แล้วจู่ ๆ ก็มีใครยื่นถ้วยกาแฟมาให้ ถ้วยนั้นมีรอยแตกเล็กที่ขอบ พร้อมรอยยิ้ม ตอนนั้นแหละ รู้สึกได้เลยว่า นี่ไม่ใช่ภาพถ่ายท่องเที่ยว แต่เราอยู่ *ข้างใน* มัน

White Manta ยาว 46 เมตร ออกแบบมาอย่างชาญฉลาด ไม่หรูเว่อร์เกินจำเป็น มีห้องพัก 14 ห้อง ทุกห้องติดห้องน้ำในตัว เราพักห้องเด็คหลัก สองเตียงเดี่ยว พัดลมแรงดีไม่ใช่เล่น หน้าต่างเปิดรับลมทะเลได้เต็มที่ ไม่มีแอร์ แต่การระบายอากาศทำได้ดีเยี่ยม พื้นที่ส่วนรวมโปร่งโล่ง ไม่รู้สึกว่างเปล่า มีโต๊ะอาหารยาวที่บทสนทนาไหลลื่นข้ามกลุ่มได้ ดาดฟ้าชั้นล่างมีเตียงนอนยาวหันหน้าสู่ทะเล และดาดฟ้าชั้นบนที่มีแค่เก้าอี้เอนสบายกับวิว 360 องศา วันที่ทะเลนิ่ง เรามักกินอาหารเช้าข้างบน — กล้วยทอด ไข่ต้ม กาแฟเข้ม — มองปลาบินพุ่งออกจากหัวเรือ

เริ่มดำน้ำที่ Cape Kri หลังพระอาทิตย์ขึ้นไม่นาน น้ำเย็นกว่าที่คิด แรงกระแสน้อย ๆ พัดเบา ๆ ขณะเราดำลง ไม่กี่นาทีก็เจอฉลามวอบเบกงงอตัวใต้โขดหิน แล้วก็เห็นปลาหมึกไม่เหมือนใคร เปลี่ยนสีเป็นสีฟ้าแวบหนึ่ง ไกด์ดำน้ำของเรา ชื่อดาเนียล ชาวปาปัว ชี้มือเบา ๆ ด้วยถุงมือ: เจอปลาสีน้ำเงินตัวเล็ก ๆ สองตัว คือ pygmy seahorse ติดอยู่บนปะการังแข็ง แทบมองไม่เห็น แต่ละจุดดำน้ำมีจังหวะของตัวเอง — ที่ Sardine Reef เต็มไปด้วยฝูงปลาเล็กสีเงิน ขณะที่ที่ Arborek Jetty เป็นจุดมัคดำน้ำ ที่เราเจอปูฮาร์เลควินพลิกดาวทะเลกลับหัว

กลับขึ้นเรือ อาหารกลางวันเสิร์ฟแบบบุฟเฟต์: ปลามาฮิ-มาฮิย่าง ข้าวสวย สลัดมะละกอกับน้ำมะนาว ครัวทำงานตามตารางเวลาอย่างแม่นยำ แต่ไม่รู้สึกเร่งรีบ ห้องอาบน้ำมีน้ำอุ่นตลอด ผ้าขนหนูเปลี่ยนให้ใหม่ทุกบ่าย คืนหนึ่ง หลังจอดเรือใกล้เกาะเล็ก ๆ 无人岛 เราไปดำน้ำยามค่ำ น้ำเรืองแสงเมื่อขยับตัว เหมือนว่ายอยู่ท่ามกลางดวงดาว ไม่มีใครพูด แม้แต่ลูกเรือก็เงียบ ยืนมองจากบันไดลงน้ำ

วันสุดท้ายใช้เวลาที่ Misool: ดำน้ำดริฟต์ยาวที่ Boo Windows ที่อุโมงค์ปะการังสองอันเชื่อมทะเลสาบสองแห่งเข้าด้วยกัน แล้วตามด้วยบีบีคิวบนชายหาดทรายขาวจั๊วะจนต้องใส่แว่นกันแดด ไม่เห็นเรือลำอื่นเลยสักลำ คืนนั้น มีใครหยิบกีต้าร์ออกมา ไม่มีใครร้องเก่ง แต่เราทุกคนร้องเพลงป๊อปเก่า ๆ ด้วยกัน หัวเราะกับเนื้อเพลงที่จำผิด มันไม่สมบูรณ์แบบ แต่ดีกว่ามาก