About Bombana 2
จำได้ว่าเช้าวันแรก กลิ่นกาแฟร้อนๆ ผสมกับกลิ่นไม้ใหม่ลอยอบอวลบนดาดฟ้าชั้นบน คืนก่อนเราจอดสมอใกล้เกาะ Padar ยืนมองเส้นโค้งของเนินเขาที่ดูเหมือนถูกแกะสลักด้วยลมและกาลเวลา ไม่ใช่ธรณีวิทยา อากาศยังเย็นพอให้รู้สึกดีที่มีผ้าห่มขนแกะพันไหล่ ด้านล่าง ลูกเรือเริ่มจัดเตรียมอาหารเช้าผลไม้ ไข่ต้มนิ่ม ขนมปังกับน้ำผึ้งท้องถิ่น ไม่ต้องเร่งรีบ นั่นคือจังหวะของทริปนี้: ช้า แต่ไม่เคยว่างเว้น
เราขึ้นเรือ Bombana 2 ช่วงบ่ายแก่ๆ ที่ Labuan Bajo ตัวเรือยาว 60 เมตร ลอยนิ่งมั่นคง สองเสากระโดงตั้งตระหง่านเหมือนยามเฝ้าเรือ หลังจากเครื่องดื่มต้อนรับที่มีมะนาว ตะไคร้ และเครื่องดื่มอัดลมรสปริศนา เราก็จอดสมอใกล้เกาะ Kelor นั่งเรือหางยาวไปยังชายหาด ปีนเขาเล็กน้อยเพื่อดูพระอาทิตย์ตก วิวทำเอาอึ้ง ห้าเกาะเรียงรายรอบตัว ทะเลเปลี่ยนจากสีฟ้ามรกตเป็นน้ำเงินเข้ม กลับมาบนเรือ อาหารค่ำเสิร์ฟใต้แสงไฟประดับ – ปลามาฮิ-มาฮิย่าง น้ำพริก กับผัดผักบุ้ง โต๊ะยาว ทุกคนนั่งร่วมกัน แลกเปลี่ยนเรื่องราว
วันที่สองตื่นก่อนรุ่งสาง อยู่บนดาดฟ้าเวลา 05:45 ห่มแจ็กเก็ต ขณะเรือค่อยๆ แล่นไปยัง Padar ทางขึ้นเขาชันกว่าที่เห็น แต่พระอาทิตย์ขึ้นคุ้มค่าทุกก้าว แสงสีทองล้นเข้ามาในอ่าวเล็กๆ ทีละแห่ง ช่วงสาย เราดำน้ำตื้นใกล้เกาะ Komodo แล้วเดินป่ากับเจ้าหน้าที่อุทยาน ได้เห็นจระเข้โคโมโดใกล้ๆ หางลากพื้น ขากรรไกรอ้าเล็กน้อย ตาเหมือนหินขัดมัน บ่ายใช้เวลาที่ Pink Beach ทรายที่นี่มีสีชมพูจริงๆ จากปะการังบดละเอียด แล้วก็ Manta Point ผมลอยตัวเหนือพวกมันเกือบยี่สิบนาที ดูปีกของมันเคลื่อนไหวในน้ำ
วันสุดท้าย เยือน Taka Makassar เกาะทรายที่โผล่ขึ้นมาตอนน้ำลง เหมือนภาพลวงตา เดินเล่นรอบเกาะ ถ่ายรูป แล้วว่ายน้ำไปยัง Kanawa ที่แนวปะการังตกลงสู่น้ำลึก ลูกเรือจัดแพลตฟอร์มท้ายเรือพร้อมบันไดและเสื้อชูชีพ บางคนดำน้ำตื้นจนริมฝีปากชา ก่อนกลับ Labuan Bajo บรรยากาศเงียบลง ไม่ใช่เพราะเหนื่อย แต่เพราะอิ่มเอม เรากลับมาพร้อมภาพความทรงจำของห้าเกาะ ฉลามสามชนิด และดวงดาวที่มากกว่าที่คิดว่าจะเห็นได้ เรือแล่นกลับอย่างนิ่มนวล ไม่โยก แค่เสียงเครื่องยนต์ต่ำๆ ใต้เท้า
Bombana 2 ไม่หรูหราเกินพอดี ห้องพักสะอาด งานไม้เรียบง่าย บริการใส่ใจแต่ไม่ก้าวก่าย สิ่งที่เรือลำนี้ทำได้ดีคือพื้นที่ – ดาดฟ้ากว้าง โซนนั่งเล่นชั้นบนร่มเงาจากผ้าใบใบเรือ โต๊ะอาหารที่ไม่รู้สึกอึดอัด ผมพักห้องคู่กับคู่รัก – คับเล็กน้อย แต่เตียงแน่น แอร์เย็น และหน้าต่างบานเล็กเปิดรับลมทะเล ถอดรองเท้าเกือบตลอดเวลา รู้สึกว่าแบบนั้นถึงใช่
