Floresta

ตอนเช้า 10:30 น. เราจอดเรือฟลอเรสต้าหันหัวทวนกระแสน้ำที่ Manta Point — วิธีเดียวที่จะยึดเรือให้นิ่งได้ ขณะที่แขกทุกคนเรียงรายอยู่ที่ราวด้านขวา เอียงหน้ากาก จ้องมองเงาดำของปลาหมันที่ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาในลำแสงแรกของวัน ฟลอเรสต้ายาว 14 เมตร ไม่ใช่เรือใหญ่ที่สุดในหมู่นี้ แต่โครงสร้างมั่นคงแข็งแรง เรือนไม้ปี 2016 ดาดฟ้าไม้เต็งขัดเรียบทุกฤดูแล้ง ความลึกของท้องเรือไม่มาก จึงสามารถลัดเข้าไปจอดพักที่ Sebayur ได้ทันทีเมื่อลมแรงจากทิศใต้ ด้วยห้องโดยสารเพียงหนึ่งห้อง เราจึงเปิดให้เช่าแบบไพรเวทชาเตอร์เท่านั้น ไม่มีการเปิดขายที่นั่งรวม ทำให้กำหนดการเดินเรือปรับตามผู้โดยสารแต่ละกลุ่ม ไม่ต้องเร่งรีบตามตารางตายตัว

วันที่สอง 06:15 น. เราขึ้นฝั่งที่จุดเริ่มต้นเส้นทางปีนเขาทางตอนเหนือของเกาะ Padar เริ่มเดินขึ้นเร็วเพื่อหลีกเลี่ยงความร้อน แล้วจัดจังหวะให้เดินลงมาถึงชายหาดโค้งพระจันทร์เสี้ยวพอดี 08:30 น. พอดีกับน้ำลงเผยให้เห็นหาดทรายขาวโค้งสวยเต็มตา ฟลอเรสต้าจอดสมอรออยู่กลางช่องน้ำ ลูกเรือเตรียมอุปกรณ์ดำน้ำตื้นสำหรับจุดต่อไป คือฝั่งสถานีพิทักษ์อุทยานแห่งชาติโคโมโด ที่บางครั้งมีจระเข้โคโมโดเดินออกมาถึงริมน้ำ เราเตือนแขกเสมอว่าต้องรักษาระยะห่าง — สัตว์เหล่านี้ไม่ใช่สัตว์ในสวนสัตว์ และเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าที่ดู

ช่วงกลางวัน เรานำแขกไปยัง Pink Beach สีชมพูเข้มที่สุดจะอยู่บริเวณก้อนหินด้านตะวันออก ที่ซึ่งแพลงก์ตอนฟอรามินิเฟอราผสมกับปะการังสีชมพูบดละเอียด เรือจอดจุดเดิม ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอ่าว นอกกลุ่มเรือที่จอดสมอ แขกสามารถว่ายน้ำเล่นรอบพื้นที่โดยไม่ต้องกังวลเรื่องเครื่องยนต์รบกวน หลังอาหารเที่ยง เราเคลื่อนเรือไปทางเหนือแค่ 20 นาทีถึง Manta Point ไม่ใช่จุดทำความสะอาดหลัก แต่เป็นจุดรองใกล้ Sebayur ที่คนน้อยกว่า แต่ยังคงมีกระแสน้ำขึ้นช่วยพยุงตัวปลาหมัน พวกมันมักว่ายวนอยู่ระหว่างความลึก 10 ถึง 12 เมตร ไกด์ของเราใช้ท่อนไม้ติดลูกโป่งช่วยชี้ตำแหน่งปลายปีก และนับจำนวน ฤดูที่แล้ว เราพบปลาหมันตัวเดียวกัน 37 ตัวในเส้นทางนี้

วันที่สาม เราออกเดินทางถึง Taka Makassar ตั้งแต่ 07:00 น. แม้จะต้องแล่นเรือไกลจากจุดสมอชั้นนอกของ Labuan Bajo แต่คุ้มค่า เพราะหาดทรายโผล่ขึ้นมาให้เห็นเพียงสองชั่วโมงช่วงน้ำลง และน้ำยังตื้นแค่ระดับเข่าตลอดระยะห้าสิบเมตรจากฝั่ง เรานำเครื่องดื่มเย็นๆ และมะพร้าวอ่อนมาเปิดบริการ ให้แขกได้เดินเล่นหรือนอนพักใต้ร่มผ้าใบ บ่ายแก่ๆ เราก็ไปต่อที่ Kanawa ความลาดชันของภูเขาไฟทำให้ก้นทะเลตกลงอย่างรวดเร็ว เราจึงจอดเรือที่ริมหน้าผาด้านเหนือ ที่ซึ่งกระแสน้ำพัดพาฝูงปลาซิวและปลานกแก้วมาว่ายวน แขกที่มีใบอนุญาต PADI สามารถดำน้ำตื้นตามกระแสน้ำ หรือดำลึกตามชั้นหิน ทีมงานใช้เรือหางยาวลำเลียงแขกไปกลับเป็นรอบๆ กัปตันจับตาดูระดับน้ำอยู่เสมอ

ยามค่ำคืน เราอาจจอดพักที่ Kalong หรือล่องเรือช้าๆ ตามลม ถ้าอากาศนิ่ง เราจะล่องใกล้กลุ่มค้างคาวผลไม้ตอนพลบค่ำ เสิร์ฟชาบนดาดฟ้า แล้วนั่งดูฝูงค้างคาวนับพันตัวบินออกจากรากโกงกางเวลา 18:22 น. บวกลบไม่กี่นาที เรือติดตั้ง Starlink ไว้แล้ว แขกจึงดาวน์โหลดรูปภาพได้ขณะเครื่องปั่นไฟทำงาน ไม่มีการตัดไฟตามเวลา ด้วยห้องเดียว รับได้สูงสุดสองคน จึงไม่มีเสียงรบกวนจากผนังติดกัน ไม่ต้องเข้าคิวอาบน้ำ ระบบปั๊มน้ำจืดทำงานวันละสองรอบ

เราใช้ฟลอเรสต้าล่องเรือในเส้นทางอุทยานแห่งชาติโคโมโดมาตั้งแต่ปี 2016 เธอไม่ได้ออกไปวิ่งที่ Raja Ampat เพราะถูกออกแบบมาเพื่อช่องแคบและจังหวะการเดินเรือแบบนี้โดยเฉพาะ ลูกเรือรู้ดีว่าเมื่อคลื่นแรง 1.5 เมตรในตอนเช้า ควรเลื่อนเวลาออกจากท่า หรือจะหาพื้นน้ำนิ่งใกล้ Batu Bolong ได้ที่ไหน หากใครรู้สึกเวียนหัว ฟลอเรสต้าไม่ได้พยายามจะเป็นรีสอร์ทลอยน้ำ เธอคือเรือพินิซีที่ใช้งานจริง และยิ่งใช้ยิ่งมีเสน่ห์