Malaillo

สิ่งแรกที่ผมสังเกตเห็นคือกลิ่นไม้สักผสมกับกลิ่นเค็มของทะเล ขณะก้าวขึ้นดาดฟ้าเรือในยามรุ่งอรุณ ดวงอาทิตย์ยังไม่โผล่พ้นเหนือเกาะ Padar แต่ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพูแล้ว ลูกเรือส่งถ้วยชาขิงร้อนๆ ให้ดื่มอย่างเงียบเชียบ เราอยู่บนเรือ Malaillo เรือ phinisi ยาว 45 เมตร ที่มีเพียงสองห้องโดยสาร และตั้งแต่ก้าวแรก ก็รู้สึกเหมือนมีอุทยานแห่งชาติโคโมโดเป็นของตัวเอง ต่างจากเรือขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยนักดำน้ำตื้น กลุ่มเล็กของเราที่มีเพียงหกคนสามารถกระจายตัวได้อย่างสบาย ไม่ว่าจะบนดาดฟ้าชมวิว ห้องนั่งเล่นภายในที่มีโต๊ะไม้ขัดมัน หรือด้านท้ายเรือที่พนักงานครัวกำลังเตรียมสับปะรดและกล้วยสดสำหรับมื้อเช้า

เช้าวันแรก เราขึ้นไปเดินป่าบนเกาะ Padar เพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น ทรายสีชมพู ขาว และดำ มองเห็นได้ชัดจากสันเขาด้านบน ช่วงกลางวัน เรือจอดสมอใกล้เกาะ Komodo โดยมีเจ้าหน้าที่อุทยานพาเราเดินส่องโคโมโดดราก้อน หนึ่งในตัวอ่อนเลื้อยผ่านเส้นทางห่างจากเราเพียงสิบเมตร ลิ้นสองแฉกของมันพุ่งออกมาดมอากาศ หลังอาหารกลางวันบนเรือ Malaillo—ปลาแมคเคอเรลย่างพร้อมส้มตำและข้าวสวย—เราดำน้ำตื้นที่ Pink Beach ทรายสีชมพูที่เปล่งประกายในแสงบ่าย น้ำนิ่งมาก ผมอยู่ในน้ำเกือบหนึ่งชั่วโมง มองปลาการ์ตูนว่ายวนในดอกไม้ทะเล และปลานกแก้วกินปะการัง

วันที่สองเริ่มต้นที่ Manta Point ผมเคยเห็นฉลามวาฬมาก่อน แต่ไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อนเลย—สามตัว ตัวละไม่ต่ำกว่าสี่เมตร ว่ายวนอยู่รอบจุดทำความสะอาดใต้ผิวน้ำ ผมลอยตัวนิ่งๆ ในกระแสน้ำ หัวใจเต้นแรงเมื่อมันว่ายผ่านห่างจากมือเพียงแขนเดียว แผ่นเหงือกของมันขยับเป็นจังหวะ ต่อมาก่อนถึงเกาะ Kalong ท้องฟ้ามืดครึ้มไปด้วยฝูงค้างคาวผลไม้หลายพันตัวที่บินออกจากป่าชายเลน เราเฝ้ามองจากหัวเรือ ถือเบียร์ Bintang เย็นๆ ฟังเสียงปีกมันแผ่วเบาเหนือผืนน้ำ ค่ำนั้น ลูกเรือตั้งเครื่องเสียงบนดาดฟ้า เราร้องคาราโอเกะเพลงป๊อปยุค 90 แบบผิดเพี้ยน แล้วออกไปนอนดูดาว ไม่มีแสงรบกวน มีเพียงทางช้างเผือกโค้งข้ามเสากระโดงเรือ

เช้าวันสุดท้าย เรือจอดที่ Taka Makassar เกาะทรายเล็กๆ ที่โผล่ขึ้นมาเวลาที่น้ำลด ดูคล้ายภาพลวงตาอยู่กลางทะเล เราเดินลุยน้ำออกไป ลอยตัวหงาย หัวเราะกันขณะกระแสน้ำพัดให้เราหมุนเป็นวงกลม จากนั้นเรือมุ่งหน้าไปยังเกาะ Kanawa ที่แนวปะการังลาดชันชัน น้ำเปลี่ยนจากสีฟ้ามรกตเป็นน้ำเงินเข้ม ผมเห็นเต่าทะเลผุดขึ้นหายใจห่างจากสมอเรือไม่ไกล กลับขึ้นเรือ กัปตันเสิร์ฟเค้กมะพร้าวโฮมเมดพร้อมกาแฟ เราถึงท่าเรือ Labuan Bajo เวลา 15.00 น. ก่อนเรือเฟอร์รี่เย็นมาถึงไม่กี่ชั่วโมง Malaillo ไม่ใช่การล่องเรือสำราญทั่วไป แต่รู้สึกเหมือนได้ยืมเรือส่วนตัวของเพื่อนคนหนึ่งที่ตกแต่งมาอย่างดีเยี่ยม ออกเดินทางตามเกาะต่างๆ อย่างเป็นส่วนตัว