Sea Escape Aero

เช้ามืดที่ท่าเรือ Labuan Bajo ประมาณ 06:30 น. กลิ่นดีเซลผสมกับลมทะเลพัดโชยมา ดวงอาทิตย์ยังไม่พ้นขอบฟ้าดี Sea Escape Aero ก็พร้อมล่องออกจากราน้ำแล้ว เรือพุ่งตัวผ่านผืนน้ำสีเงิน ชายฝั่งหดตัวลงอย่างรวดเร็ว ด้วยความเร็ว 30 นอต เราถึง Kelor Island ในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ความรู้สึกแรกที่ได้เมื่อกระโดดลงน้ำคือความเย็นเฉียบ ใต้ผิวน้ำเต็มไปด้วยปลานกแก้วและปลาการ์ตูนที่ว่ายวนอยู่ในดอกไม้ทะเล

เราไม่เสียเวลา ประมาณ 09:15 น. ก็ล่องต่อไปยัง Batu Bolong ใส่หน้ากากก่อนเรือจะจอดสนิท ฝูงปลาเข็มพุ่งแยกทางให้ขณะที่ปลากระเบนว่ายวนอยู่ด้านล่าง ปีกของมันเกือบแตะชั้นน้ำเย็น ลูกเรือมีผ้าเย็นๆ ไว้รอเช็ดตัวให้เมื่อขึ้นเรือ ดูเหมือนเป็นเรื่องเล็ก แต่ในอากาศร้อนชื้นแบบนี้ กลับรู้สึกดีมาก หนึ่งในไกด์ชี้ให้ดูฉลามหัวดำตัวน้อยที่ซ่อนตัวใต้โขดหินใกล้ Sebayur ซึ่งเกือบจะผ่านเลยไป แต่กัปตันตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางเพิ่มอีกสิบนาทีเพื่อให้เราได้เห็น

อาหารเที่ยงเสริฟบนดาดฟ้าระหว่าง Pink Beach กับหมู่บ้าน Komodo Village เป็นปลาปิ้ง เย็นตาล และน้ำมะพร้าวเย็นๆ จัดวางไว้บนโต๊ะพับหน้าห้องโดยสาร เราไม่ได้ขึ้นเกาะ Komodo เพื่อเดินชมจระเข้แบบเต็มรูปแบบ แค่เดินตามทางไม้สั้นๆ กับเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า แต่ภาพหนึ่งที่ติดตาคือจระเข้ตัวใหญ่ที่กำลังฉีกซากแพะกิน ดูแปลกประหลาดและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน จากนั้นเราก็กลับไปที่ Manta Point อีกครั้ง คราวนี้มีปลากระเบนตัวใหญ่กว่า ปีกกว้างเกือบสี่เมตร ลอยตัวเหนือหัวฉัน ช่องเหงือกมันขยับเหมือนลูกพอง แม้แดดจะแรง แต่ลมพัดจากหัวเรือช่วยให้ไม่ร้อนจนเกินไป

ห้องโดยสารมีขนาดกะทัดรัด แต่ปิดสนิท ดับเสียงเครื่องยนต์ได้ดี เครื่องปรับอากาศทำงานจริง แม้ฉันจะไม่ได้นอน แต่มีแขกสองคนหลับได้ระหว่างทางกลับ ห้องน้ำเล็กแต่ใช้งานได้ พร้อมถังน้ำจืดสีน้ำเงินไว้ล้างตัวท้ายเรือ เราแวะ Taka Makassar สั้นๆ น้ำใสมากจนดูไม่เป็นธรรมชาติ เหมือนภาพโปสการ์ด จากนั้นก็ไปถึง Kanawa ก่อนสี่โมงเย็น เพื่อว่ายน้ำรอบโขดหินอีกครั้ง หมึกกล้วยพุ่งตัวหลบซ่อนตามซอกหิน

กลับขึ้นเรือ ลูกเรือส่งผ้าขนหนูแห้งกับชาเย็นมาให้ การเดินทางกลับราบรื่น คลื่นสงบลงเมื่อใกล้ถึงแสงไฟของ Labuan Bajo ฉันหยิบมือถือขึ้นมาดู ไม่มีสัญญาณทั้งวัน แต่กลับรู้สึกว่านี่คือชัยชนะเล็กๆ ไหล่ยังอุ่นจากแสงแดด หูยังก้องกับเสียงเครื่องยนต์ดีเซลคู่ แต่สิ่งที่วนกลับมาในหัวคือภาพปลากระเบนที่ลอยผ่านอย่างไม่สนใจเราเลย อยู่ในโลกของมันอย่างสมบูรณ์