Red Whale III

พระอาทิตย์ยังไม่พ้นแนวเขาของเกาะ Padar ดี คลื่นจากเรือสปีดโบ้ทลำหนึ่งก็กระทบกับท่าเทียบเรือที่ Labuan Bajo แล้ว บนเรือ Red Whale III เครื่องยนต์ซูซูกิ 200 แรงม้าคู่ยังเดินอยู่ในจังหวะต่ำ พื้นดาดฟ้าเย็นสบายใต้ฝ่าเท้า ไม่มีพิธีการใดๆ เพียงกัปตันตรวจสอบสายผูกเรือ พร้อมกับมีคนส่งกระติกกาแฟเข้มๆ ให้ดื่มกัน แสงแรกของวันเริ่มสาดส่องเป็นเส้นสีทองทั่วช่องแคบ นี่ไม่ใช่การเดินทางที่เน้นผ้าปูที่หรูหรา หรืออาหารหลายคอร์ส แต่คือการเคลื่อนที่อย่างแม่นยำ และการถึงจุดหมายก่อนคนอื่น—อย่างเช่น Manta Point ก่อนที่นักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่จะมาถึง ตอน 7:15 น. เราแล่นผ่านผืนน้ำที่เรียบเหมือนกระจก เสียงเครื่องยนต์สั่นสะเทือนผ่านพื้นรองเท้าแตะของเรา

Red Whale III ถูกออกแบบมาเพื่อความเร็วและความแม่นยำ ห้องโดยสารด้านล่างมีขนาดกะทัดรัด แต่จัดวางอย่างมีเหตุผล เครื่องปรับอากาศทำงานได้จริง แม้ในช่วงกลางวันที่ร้อนจัด และห้องน้ำไม่ใช่แบบสูบด้วยมือที่พบทั่วไป แต่เป็นระบบไฟฟ้ามาตรฐานเรือทะเล ซึ่งสำคัญมากหลังใช้เวลานานบนเรือ ห้องนี้ไม่ได้จัดไว้ให้นอนค้างคืน แต่เป็นพื้นที่เก็บของ เก็บกระเป๋า หรือเปลี่ยนชุดระหว่างกิจกรรมดำน้ำตื้น พื้นที่จริงๆ อยู่ด้านบน คือดาดฟ้าท้ายเรือที่มีที่นั่งเป็นม้านั่ง บริเวณคอนโซลด้านหน้ามีที่นั่งพร้อมเบาะรองนั่งและร่มเงาเล็กน้อย และเข้าถึงหัวเรือได้อย่างสะดวกเพื่อชมวิวแบบไม่มีสิ่งกีดขวาง ที่ Taka Makassar เมื่อน้ำขึ้นลงจนพื้นทรายโผล่ขึ้นมาเป็นเกาะเล็กๆ ลอยเคลื่อนได้ เรือจอดสมอใกล้พื้นที่ตื้น ลูกเรือลงเรือหางยาวก่อนที่สมอจะจมดี รู้เป๊ะว่าเช้าวันนี้มีรายงานเห็นปลากระเบนแมนต้าที่ไหน

เราใช้เวลาช่วงเช้าที่ช่องน้ำระหว่าง Gili Lawa Laut กับทะเลสาเวู ซึ่งกระแสน้ำพัดผ่านอย่างแรง เรือจอดอยู่นอกแนวปะการังที่ตกลงสู่ก้นทะเล หัวเรือชี้ไปทางทิศทางของกระแสน้ำ แม้มีคลื่นซัดผ่านแต่เรือก็ยังมั่นคง การดำน้ำตื้นที่นี่ไม่ใช่การลอยตัวเฉยๆ ต้องออกแรงยึดตำแหน่ง แต่ผลตอบแทนก็คุ้มค่าทันที—เห็นปลากระเบนยักษ์ว่ายวนอยู่ข้างล่าง ปลายปีกเกือบแตะผิวน้ำ กลับขึ้นเรือมา ผ้าขนหนูถูกวางไว้ให้แล้ว น้ำมะพร้าวเย็นๆ ก็เปิดรอไว้ก่อนจะได้ปีนขึ้นบันไดท้ายเรือดี ไม่มีใครต้องขอ ลูกเรือแค่จับจังหวะได้แม่น ต่อมาที่ Pink Beach เรือจอดในอ่าวเล็กๆ ทางตอนเหนือ ห่างจากกลุ่มนักท่องเที่ยวที่มาทัวร์วันเดียว เราเดินเล่นริมชายหาดโค้งรูปพระจันทร์เสี้ยวเพียงลำพัง 20 นาที ทรายสีขาวปนชมพูอ่อน เกิดจากปะการังบดละเอียด

ช่วงบ่าย เราลอยลำอยู่ใกล้เกาะ Kanawa เครื่องยนต์ดับ ความเงียบถูกทำลายเพียงเสียงคลื่นกระทบตัวเรือ แสงแดดอ่อนลง เหลือเป็นสีทองอบอุ่น ยืดเงาของเราให้ยาวข้ามดาดฟ้า ลูกเรือคนหนึ่งเปิดเตาทำน้ำร้อนให้กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป—เรียบง่าย แต่รู้สึกดี นี่ไม่ใช่เรือที่แสร้งทำเป็นอะไรที่มันไม่ใช่ ไม่มีดาดฟ้าอาบแดด หรือเครื่องอัดอากาศสำหรับดำน้ำลึก แต่สิ่งที่เรือลำนี้มีคือความน่าเชื่อถือ ความเร็ว และลูกเรือที่รู้วิธีเดินทางอย่างมีประสิทธิภาพในช่วงเวลาจำกัดของโคโมโด พวกเขาจัดตารางเติมน้ำมัน ฟังคลื่นวิทยุจากเรือลำอื่น และรู้ว่าช่องน้ำไหนปลอดภัยแม้ในช่วงน้ำขึ้นน้ำลงแรง ตอนเดินทางกลับ เราผ่านเรือเช่าลำใหญ่ลำหนึ่งที่ดิ้นรนฝ่าคลื่นแรงใกล้ Banta Red Whale III แล่นผ่านอย่างราบรื่น เครื่องยนต์คู่ยังคงทำงานมั่นคง เราถึง Labuan Bajo ก่อน 6 โมงเย็นไม่กี่นาที ท้องฟ้าแต้มด้วยสีม่วงและส้ม ไม่มีใครเหนื่อยล้า ไม่มีของเปียก แค่จบทริปยาวๆ ได้อย่างนุ่มนวล