Elrora

ยังไม่ทันรุ่งอรุณดี แสงแรกก็เริ่มลอดขึ้นเหนือยอดแหลมปาดาร์ ขณะที่ Elrora เลี้ยวซ้ายอย่างคมกริบ ละอองน้ำทะเลพุ่งกระเซ็นขึ้นมาบนดาดฟ้าหน้าเรือ เราจับขอบเบาะนั่งด้านหน้าแน่น ปลายเท้าเปล่าแตะพื้นเรือที่ยังเย็นจากค่ำคืนก่อน เครื่องยนต์ภายนอกส่งเสียงต่ำสม่ำเสมอ — ไม่มีเสียงเครื่องยนต์ในห้องโดยสารมาบดบังเสียงคลื่นกระทบเรือ เวลา 08:45 น. เมื่อแลบวนบาโจอยู่ไกลห่างออกไปแล้วกว่า 20 ไมล์ทะเล ฉลามวาฬตัวแรกก็โผล่ผ่านใต้ท้องเรือ ราวกับเงาที่ลอยขึ้นมาจากเบื้องล่าง นี่ไม่ใช่การล่องเรือท่องเที่ยวทั่วไป แต่เป็นเส้นทางตรงที่ลากผ่านน่านน้ำเปิด เพื่อจับช่วงเวลาน้ำขึ้นน้ำลงที่ฉลามวาฬออกมาหาอาหาร

Elrora ไม่เน้นการจอดพักนาน ด้วยความยาว 13 เมตร เรือลำนี้ออกแบบมาเพื่อความเร็ว ไม่ใช่พื้นที่กว้างขวาง ห้องโดยสารแบบปิดมีเพียงห้องเดียว ตั้งอยู่กลางลำ แม้เพดานต่ำแต่ใช้งานได้ดี เบาะนั่งสามารถปรับเป็นที่นอนพักผ่อนได้ ภายในห้องปรับอากาศตลอดเวลา เสียงเครื่องทำงานแผ่วเบาแทรกตัวใต้บทสนทนาเป็นภาษาอินโดนีเซียและเสียงชัตเตอร์กล้องที่คลิกอย่างระมัดระวัง ด้านนอก เวทีท้ายเรือเปิดโล่ง มีบันไดลงน้ำโดยตรงสู่ช่องแคบระหว่าง Gili Lawa Laut และ Manta Point เวลา 10:15 น. เราลอยตัวอยู่เหนือแนวปะการังที่มีปลาฉลามหัวบาตรว่ายวนอยู่รอบจุดทำความสะอาด ขณะเรือจอดเทียบกับทุ่นสีเหลือง ไม่มีเรือลำอื่นเข้ามาในพื้นที่นี้เลย

อาหารกลางวันเสริฟที่เกาะคานาวา เวลาเที่ยง — ปลาหรือไก่ย่าง ยำแตงกวา-มะเขือเทศ และสับปะรดเย็น ๆ ในกล่องอะลูมิเนียมฟอยล์ รับประทานบนม้านั่งไม้ใต้ซุ้มหลังคาจากหญ้าคา ลูกเรือจัดจังหวะได้ลงตัว ลงจากเรือก่อนที่แสงแดดกลางวันจะแผดจ้าจนเกาะกลายเป็นพื้นที่สะท้อนแสง เรือจอดสมออยู่นอกชายฝั่ง เงาเรือค่อย ๆ หดสั้นลงบนพื้นทรายขาว บนเรือไม่มีครัว เด็ดขาด ไม่มีบริการอาหารจานร้อน หรืออาหารค่ำแบบจัดโต๊ะ นี่ไม่ใช่ทัวร์ที่เน้นอาหารมื้อค่ำใต้แสงดาว แต่เป็นการเดินทางที่เน้นความรวดเร็ว การหยุดพักที่แม่นยำ และพาคุณลงน้ำในช่วงเวลาที่น้ำใส 20 เมตร และกระแสน้ำเบา

เวลา 14:30 น. เราถึง Taka Makassar เกาะทรายโผล่ขึ้นมาในช่วงน้ำลง เป็นเส้นบาง ๆ ขาวจั๊วะท่ามกลางน้ำสีฟ้ามรกต Elrora จอดสมอทางด้านที่ลมพัดเข้า เพื่อลดการเคลื่อนตัว ไม่ต้องใช้เรือพายหรือเรือหางยาว — เพียงว่ายน้ำจากบันไดท้ายเรือแค่ 5 เมตร ก็ถึงพื้นดินแห้ง ลูกเรือนำขวดน้ำเพิ่มมาวางไว้ในที่ร่มใต้กล่องน้ำแข็งลอยน้ำ ฉันเห็นแขกสองคนจากสิงคโปร์เดินช้า ๆ ข้ามเส้นทรายนั้น โทรศัพท์มือถือใส่ซองกันน้ำ หัวเราะกันเมื่อระดับน้ำเปลี่ยนจากเอวเป็นข้อเท้าภายในก้าวเดียว

กลับขึ้นเรือเวลา 16:00 น. เรามุ่งหน้าสู่ Kalong Island ไม่มีเครื่องดื่มค็อกเทลชมพระอาทิตย์ตก ไม่มีดนตรี มีเพียงกัปตันที่ค่อย ๆ ลดความเร็วขณะผ่านแนวป่าชายเลน ค้างคาวเริ่มบินวนขึ้นจากต้นไม้เป็นวงกลม การเดินทางกลับสู่แลบวนบาโจใช้เวลา 70 นาที ภายในห้องโดยสาร ผู้โดยสารสองคนนอนงีบใต้ผ้าห่มผ้าฝ้ายบาง ๆ คนอื่นอยู่บนดาดฟ้า คราบเกลือแห้งติดผิวหนัง มองดูแสงไฟของเมืองเรียงรายขึ้นไปตามเนินเขา Elrora เทียบท่าที่ Bajo Perak ทางตะวันตกของท่าเรือหลัก — เป็นท่าจอดเงียบ ๆ ไม่ใช่ท่าเทียบเรือนักท่องเที่ยว การลงเรือใช้เวลาเพียงสี่นาที ไม่มีพิธีการ ไม่มีการพักค้าง ภายใน 19:15 น. เรือก็พร้อมออกเดินทางอีกครั้ง