Behike

Şafak vakti Sebayur'a girişte, teknenin omurgasının hemen altındaki suyun yüksekliği tam yetiyor — mürettebat kayalardan haberdar, rotayı kusursuz alıyor. 15 metre uzunluğundaki Behike, buradaki en uzun phinisi değil belki ama doğru inşa edilmiş: Komodo ile Rinca arasındaki dalgaya direnen geniş bir gövreye sahip. Özellikle Komodo ejderi yürüyüşünden sonra, yorgun ve kırmızı tozla kaplı döndüğünüzde, güverteye temiz ve kuru adım atabilmek bu kararlılık sayesinde mümkün oluyor. Acele etmiyoruz. Gecenin karanlığında Kalong Adası'na yaklaşırken, meyve yarasalarının doldurduğu gökyüzüne doğru sessizce demir atıyoruz. Tekne sabit kalıyor, sallanmıyor, kaymıyor.

Misafirlerimiz dört kabin arasından birinde konaklıyor: iki özel balkonlu master kabin ve iki alt güverte deluxe kabin. Her birinde bireysel klima, sağlam teak doğrama ve gerçek su basıncı olan özel banyolar bulunuyor — burada kova duş yok. Master Panoramic Balcony batıya bakıyor, böylece Padar'ın zirvelerinin üzerinde doğan güneşi yatakta izleyebilir, koltuğunuzda tepelerin ışıkla buluşmasını seyredebilirsiniz. Manta Point'teki akıntıdan önce iyi bir gece uykusunun vazgeçilmez olduğunu biliyoruz; bu yüzden güverteler arasında ekstra yalıtım yapıyor, gürültüyü en aza indiriyoruz.

Standart 3 günlük turda, misafirleri öğlen saatlerinde Labuan Bajo'da alıyoruz. İlk durağımız Menjerite — küçük ada, beyaz kum burnu, plajdan hemen denize girilerek güzel bir dalış imkanı sunuyor. Zamanlamayı akşamın geç saatlerine alıyoruz ki ışık düz ve altın rengi olsun, fotoğraflarınız muhteşem çıksın. Akşam yemeğinden sonra, ay ışığında Kelor Adası'na doğru demir değiştiriyoruz. İkinci gün erken başlıyor: Padar'da gün doğumu, zikzaklı yürüyüşle zirveye tırmanış, ardından ranger eşliğinde Komodo Adası'nda ejder yürüyüşü. Öğle yemeğini paketleyip hemen Pink Beach'e geçiyoruz — yarım saatlik bir rotayla, ama dalgayı azaltmak için kanalda yavaş ilerliyoruz. Öğle yemeğinden sonra Manta Point'te akıntıya bırakıyoruz kendimizi; misket vatozlar suyun içinde bize yaklaşsın diye motorları kapatıyoruz. Hiç ses yok, sadece yüzücülük ve sessizlik.

Üçüncü gün Taka Makassar — sığ kum adası, su ayna gibi. Zodyak'ı kumsala çekip gölgelik kuruyoruz. Çocuklar kürek çekiyor, yetişkinler süzülüyor. Sonra Kanawa'ya geçiyoruz, mercanlar suyun hemen altında başlıyor, kayalık keskin bir şekilde derinlere iniyor. Dalış yapanlar parmakları buruşana kadar dışarıda kalıyor. 17:00'de Labuan Bajo'ya dönüyoruz, yakıt ikmali ve temizlik yapılıyor. Limana yanaşmadan önce mürettebat her halatı, her kapağı kontrol ediyor. Rutin bir işlem, ama Behike'in bir sonraki grup için hazır kalmasını sağlayan şey de bu.

Raja Ampat rotalarına çıkmıyoruz — bu tekne Komodo için inşa edildi. Akıntılar, demirleme noktaları, dönüş süreleri; hepsi parkın ritmine göre ayarlandı. Monsun mevsiminde Sape Boğazı'nda tur attık, diğerleri geri dönerken Behike rotasını korudu. Bu bir övünme değil. Sadece teknenizi, motorunuzu ve mürettebatınızı iyi tanımak işte. 315 HP'lik iki adet Mitsubishi dizel motorumuz var — 15 metrelik bir phinisi için yeterli güç, ayrıca sessiz ve dumansız çalışır. Loh Liang'da rüzgar gelgitin tersine eserse, direnmeyiz. Bekleriz, sonra gideriz.