About The Pesona
We vertrekken bij zonsopgang uit Sorong, de dubbele dieselmotoren van The Pesona zoemen gelijkmatig terwijl we door het spiegelgladde kanaal varen. Met 24 gasten varen we strak, maar nooit gehaast – onze bemanning kent de stromingen rond de buiteneilanden van Wayag, die snel kunnen veranderen, en we tijden de passage door de smalle zeearmen tot op de minuut. Dit schip is niet ontworpen om in te slapen, maar om te bewegen – geen hutten, alleen banken met maritieme kussens en schaduw onder een vaste overkapping. We zorgen voor een vlotte vaart, passen de snelheid aan op de deining, en rijden altijd voorover gericht, zodat gasten zien wat er aankomt: een manta-reinigingsstation, een onverwachte koraalrug die boven water uitsteekt, of de eerste glimp van de scherpe pieken van Wayag.
Vandaag varen we noordwestwaarts, voorbij de grens van Misool, waar de stroming rond Cape Kri sterker wordt. We ankeren in de luwte van Mioskon, een van de kleinere eilandjes met een ondiepe zandplaat, perfect om in te springen. De house reef hier loopt snel af – je ziet groepen van dertig bumphead papagovissen, en bij het juiste getij liggen wobbegonghaaien verscholen onder overhangende rotsen. Onze gids, Markus, duikt hier al sinds 2003; hij wijst pygmea-seahorses aan op gorgoniaranten niet breder dan een pen. We blijven niet lang liggen – een uur hier, veertig minuten daar – want het echte spektakel speelt zich af in de zeearmen.
Om 11:30 zijn we in de Dampier Strait, waar diepe zeearmen voedingsrijke watermassa’s door nauwe openingen persen. We stoppen op twee plekken: een bij Yenbuba, waar de stroming grijze riffenhaaien langsvoert tijdens een driftsnorkel, en een ander bij Sagof Passage, bekend om de weelderige zachtkorallen. Snorkelaars blijven in de ondiepe zone aan de achterzijde van het rif, waar jonge batfish door zeewaaierkoralen schieten. Het ondiepe diepgang van The Pesona stelt ons in staat dicht langs mangrovezooms te varen, waar soms dugongs bovenkomen. We voeren zuurstof, VHF-radio en een GPS-plotter gekoppeld aan real-time getijmodellen – niet voor de show, maar omdat we vorige moessonseizoen daarmee een plotselinge noordergolf omzeilden.
Lunch wordt geserveerd op het dek, geankerd in een rustige baai bij Arborek – gegrilde skipjack met sambal matah, verse papaja en kokoswater direct uit de schaal. Geen kombuisoven, geen espressomachine; we houden het eenvoudig om geen tijd te verliezen met stil liggen. In de namiddag gaat het naar de zuidelijke riffen: we passeren de blauwe put bij Wayag en laten gasten langs de rand zwemmen, en controleren de stroming bij Penemu voordat we iemand in het water laten. De stijve romp van het schip pakt de deining beter aan dan de meeste, maar we forceren het niet. De terugtocht begint om 16:30 – we willen het Sorong-kanaal halen voor zonsondergang, als de vissersbootjes terugkeren en het water drukker wordt.
Dit is geen cruise met hutten, wijnkaarten of avondlezingen. Het is een werkend speedboot, ontworpen om kilometers te maken. We hebben droge opbergruimte voor camera’s, friswater spoelbakken voor uitrusting en beschaduwde zitbanken die koel blijven onder het zeildoek. Onze taak is simpel: jou op tijd naar de buiteneilanden brengen, wanneer de zichtbaarheid boven de 30 meter ligt en de mantas zich laten schoonmaken – en je daarna weer terugbrengen, met ruim de tijd over.
