About D1 Speedboat
Het eerste wat opviel, was het zachte gezoem van de motor terwijl we in het vroege ochtendduister de haven van Labuan Bajo achter ons lieten. De sterren hingen nog laag boven Rinca toen de bemanning hete thee ronddeelde, netjes gewikkeld in schone handdoeken. Geen vertoning, alleen de soepele vaart van de D1 Speedboat door kalme wateren, de scherpe boeg trok een strakke lijn richting Padar. Om 06:30 lagen we voor anker bij een halve maan van wit zand, terwijl de lucht van indigo naar goud kleurde — geen mensenmassa’s, alleen golven en af en toe de roep van een zeearend hoog boven ons.
Dit is geen liveaboard. Het is iets strakkers: een zakelijke dagboot voor wie ver komt zonder omkijken. De enige hut onder dek is compact maar functioneel — meer voor opslag dan slapen — terwijl de echte ruimte boven ligt. Het brede, open voordek werd mijn favoriete plek. Plat op het beklede oppervlak tijdens de nadering van Manta Point, zag ik schaduwen onder ons glijden voordat ik in het water gleed op het moment dat het eerste zonlicht de oppervlakte raakte.
Bij Pink Beach bleef de D1 Speedboat in ondiep water liggen, en we waadden aan land terwijl de bemanning al drinkwater en fruit had klaargelegd op het beschaduwde achterdek. Geen franje, maar alles perfect getimed. Lunch werd onder het afdak geserveerd — gegrilde vis, rijst en een scherpe sambal die vers smaakte — terwijl we dicht bij Kanawa dreven, waar de zeebodem zo dicht onder lag dat je papegaaivis kon zien grazen door het turkoois.
Wat me verraste, was het ritme van de bemanning. Ze bewogen geruisloos en zonder haast. Toen we bij Kalong stopten voor de zonsondergangsvlucht van de vleermuizen, stond een gids stil aan de boeg met verrekijker, en wees de eerste fladderingen in de mangroven aan. Het zonnedek was niet volgepropt — vier ligstoelen, genoeg voor een kleine groep om uit te strekken. En toen we om 18:00 terugkeerden naar Labuan Bajo, flitsten de stadslampen aan terwijl we afmeerden, zonder gehaast te zijn, zonder paniek.
De D1 doet niet alsof ze luxe is. Maar ze kent haar rol: snel ter plekke zijn, comfortabel blijven, en de eilanden laten spreken. Voor een dagduik in de highlights van Komodo — de boog van Padar, het roze zand, de manta-cleaningsstations — levert ze precies wat beloofd is. Ik zou het opnieuw doen voor een midweek-uitje, zeker als je maar daglicht uren hebt.
