3 Island

เช้าวันแรก ผมตื่นขึ้นมาก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ได้กลิ่นเค็มของทะเลและน้ำมันดีเซลจาง ๆ เสียงเครื่องยนต์เดินเบา ๆ ขณะที่เรือค่อย ๆ เคลื่อนเข้าใกล้เกาะ Padar ลูกเรือคนหนึ่งยื่นกระติกกาแฟชวาหวาน ๆ ให้โดยไม่ต้องร้องขอ เพราะเขารู้ว่าพวกเราจะต้องตื่นไปเดินเขากัน บนดาดฟ้า ท้องฟ้าไล่สีส้มเรื่อ ๆ ตัดกับเงาดำขรุขระของเกาะ เรือของเราเป็นเพียงลำเดียวที่ทอดสมออยู่ทางทิศเหนือ เวลา 6:15 น. พวกเราปีนทางคดเคี้ยวขึ้นไป รองเท้าลื่นบนกรวดภูเขาไฟ และขึ้นถึงสันเขาพอดีตอนที่แสงอาทิตย์แรกสาดลงบนอ่าวทั้งสามเบื้องล่าง จากมุมสูงนั้น มหาสมุทรดูเหมือนแก้วแตกกระจาย สีฟ้าครามลึก สีน้ำเงินเข้ม และสีมรกตมาพบกันเป็นเส้นคมชัด

ช่วงที่เหลือของวันนั้น เราเคลื่อนตัวเงียบ ๆ ไปตามเกาะต่าง ๆ หลังเกาะ Padar เราทอดสมอใกล้หมู่บ้านคอมโด เข้าร่วมเดินสำรวจมังกรกับเจ้าหน้าที่อุทยาน มังกรตัวผู้ขนาดใหญ่นอนเหยียดยาวอยู่บนเส้นทาง ลิ้นแลบออกมา ไม่สนใจเราเลย ต่อมาที่ Pink Beach เราได้ดำน้ำตื้นในน้ำอุ่นจนรู้สึกเหมือนน้ำอาบ มองปลานกแก้วกัดกินปะการังอยู่ใต้ผิวน้ำ ไกด์ของเรือ 3 Island ชี้ให้ดูปลาหมึกตัวเล็กที่กำลังบีบตัวซ่อนระหว่างก้อนหิน ที่ Manta Point ปลากระเบนแมนต้าสองตัววนเวียนอยู่รอบเรือนานกว่ายี่สิบนาที ปีกของพวกมันกวนกระแสน้ำ ผมกระโดดลงน้ำพร้อมเสื้อชูชีพและลอยตัวนิ่ง หัวใจเต้นแรงขณะที่ตัวหนึ่งว่ายเฉียดมาใกล้จนเห็นรอยแผลเป็นบนหลังชัดเจน

เรือ 3 Island ไม่ใหญ่โต มีเพียงห้องสำหรับลูกเรือและพื้นที่ส่วนกลาง แต่ไม่เคยรู้สึกอึดอัดเลย พวกเราสิบสี่คนกระจายตัวได้อย่างสบาย ดาดฟ้าชั้นบนมีม้านั่งเบาะนุ่มยาวใต้หลังคาผ้าใบ เหมาะสำหรับงีบหลับระหว่างจุดดำน้ำ ตอนมื้อกลางวัน มีปลา mahi-mahi ย่างเสิร์ฟพร้อมซัมบัลและสลัดมะละกอบนใบตอง ไม่มีการจัดจานหรูหรา แต่ทุกอย่างสดใหม่ คืนหนึ่ง เรากินมื้อค่ำบนเกาะ Kanawa จานอาหารวางบนตัก ขณะที่คลื่นทะเลค่อย ๆ ซัดเข้ามาที่หาด ลูกเรือโยงไฟหิ่งห้อยระหว่างเก้าอี้ ไม่ได้หรูหรา แต่ให้ความรู้สึกจริงแท้

เช้าวันสุดท้าย เราไปที่ Taka Makassar กระแสน้ำเบา ปะการังหนาแน่น ทั้ง staghorn, brain, และ plate ปกคลุมผืนทราย ผมเห็นปลาการ์ตูนคู่หนึ่งว่ายเข้าออกในดอกไม้ทะเล ต่อมาก็เห็นเต่าทะเลสีเขียวร่อนผ่านไปราวกับมีเวลาทั้งโลก กลับขึ้นเรือ เราเปลี่ยนเสื้อผ้าที่แท่นท้ายเรือ ล้างตัวด้วยน้ำทะเล เรือมีพื้นที่กลางแจ้งสองจุด จุดหนึ่งด้านหัวเรือมีหมอนรองนั่งบนพื้น อีกจุดท้ายเรือมีเบาะพับที่ยื่นออกไปเหนือผิวน้ำ เรือกลับถึงลาบวนบาโจในเวลาบ่ายสาม พอดีตอนที่แผงขายของในตลาดเริ่มเก็บร้าน ผมไม่รู้สึกเหนื่อยล้าจากแดดหรือเมาคลื่นเลย รู้สึกเต็มอิ่มในทุก ๆ ความหมาย