About Osiana Alo
เราคลี่ใบเรือหลักเพียงพอขณะแล่นเลยแนวเขาตอนใต้ของเกาะโคโมโด เพื่อให้เรือโคลงตัวนุ่มนวลท่ามกลางคลื่นช่วงบ่าย ด้วยความยาว 23.3 เมตร Osiana Alo แล่นผ่านช่องแคบ Linta ได้อย่างมั่นคง แต่เราไม่ฝืนกระแสน้ำ กลับเลือกจอดสมอเร็วในอ่าว Sebayur ที่น้ำนิ่งและปะการังเริ่มขึ้นเพียงห้าเมตรจากท้ายเรือ นั่นคือจุดที่เราส่งเรือหางยาวออกไปพร้อมชุดหน้ากากและตีนกบ ขณะครัวเรือจุดเตาเสียบปลาทูน่าอบสมุนไพรชุดแรก เรือนี้ออกแบบมาเพื่อเส้นทางนี้โดยเฉพาะ ยาวพอจะบรรทุกเสบียงสำหรับทริปสามวัน แต่สั้นพอจะลัดเลาะเข้าอ่าวแคบอย่าง Kanawa ได้เมื่อลมมรสุมพัดแรง
ห้องโดยสารสองห้องรองรับผู้โดยสารสี่คน ทำให้ทริปของเราเป็นส่วนตัวและเงียบสงบ ไม่มีของเกะกะบนดาดฟ้า ไม่ต้องต่อคิวห้องน้ำ ทุกห้องมีเตียงคู่แบบติดตั้งถาวร หน้าต่างบานเปิดรับลมเย็นจากทะเลสาฟู พร้อมพัดลมปรับระดับได้เฉพาะตัว หลังมืดค่ำ เราจอดสมอในอ่าวกว้างใกล้เกาะ Padar ที่ความเงียบถูกทำลายเพียงเสียงปลาฉลามเสือดาวพุ่งล่าเหยื่อริมหน้าผาใต้น้ำ บนดาดฟ้าชั้นบนเปิดไฟสีเหลืองอ่อน พอเห็นแก้วเครื่องดื่มได้ แต่ไม่รบกวนการมองเห็นเวลากลางคืน แขกที่ตื่นดึกจะได้ยินเสียงลูกเรือขยับสายสมอในความมืด เพื่อให้หัวเรือหันหน้าสู่กระแสน้ำที่เปลี่ยนทิศตอน 02:00 น.
เวลา 05:30 น. มีแขกคนแรกขึ้นไปนั่งจิบกาแฟบนดาดฟ้าอาบแดด แนวเขาด้านตะวันออกของเกาะ Padar รับแสงแรกของวัน เราส่งเรือหางยาวออกไปแต่เช้า เพื่อให้แขกปีนขึ้นเส้นทางคดเคี้ยว ก่อนที่อากาศจะร้อนจัด ทางขึ้นเริ่มหลังจุดตรวจเจ้าหน้าที่อุทยาน แห้งแล้ง หินเกลี้ยง มีพงไม้ดอกสีเหลืองขึ้นกระจัดกระจายตามลาดเขา จากจุดสูงสุด วิวแบ่งเป็นสองด้าน ทั้งชายฝั่งเหนือที่เป็นโขดหินแหลมคม และน้ำสีฟ้ามรกตของ Taka Makassar ที่เรานัดเวลาลงจากเขาให้พอดีกับที่ Osiana Alo เตรียมน้ำเย็นไว้ให้เล่นน้ำ และมะพร้าวอ่อนพร้อมเสริฟบนดาดฟ้ากลางแจ้ง
ช่วงบ่ายเราค่อยๆ แล่นไปยัง Manta Point ผูกเรือกับทุ่นจอดก่อนกระแสน้ำเปลี่ยน ฉลามวาฬมักว่ายตามกระแสน้ำเหนือแนวปะการังตื้น และเรารู้ดีว่าช่วงเวลาไหน—มักระหว่าง 14:30 ถึง 16:00 น.—ที่พวกมันว่ายตื้นที่สุด ลูกเรือรู้ว่าควรจัดตำแหน่งแพลตฟอร์มลงน้ำอย่างไร เพื่อให้แขกไม่ต้องว่ายฝ่ากระแสน้ำ นักดำน้ำตื้นต้องลงคู่กันเสมอ นี่คือกฎของเรา หากลมแรง เราจะเปลี่ยนเส้นทางไป Pink Beach แทน ที่ทรายสีชมพูจากลาวาจะเรืองแสงใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น และอ่าวน้ำตื้นเหมาะสำหรับผู้เริ่มต้น
เช้าวันสุดท้าย เราออกจาก Kanawa Island หลังอาหารเช้าไม่นาน หาดทรายโผล่ขึ้นมาช่วงน้ำลง และแนวปะการังรอบเกาะหนาแน่นไปด้วยดาวทะเลสีน้ำเงินและหอยมือเสือขนาดใหญ่ เราจอดสมอทางด้านเหนือ ซึ่งพ้นลมตะวันตกเฉียงใต้ และลดบันไดลงสู่น้ำใสจนอ่านฉลากขวดน้ำอัดลมได้ที่ความลึกสองเมตร เวลา 11:00 น. ครัวเรือเสิร์ฟปลาปิ้งพร้อมส้มตำมือไก่ และเราเริ่มเดินทางกลับ Labuan Bajo—28 ไมล์ทะเล วางแผนให้ถึงก่อนรถรับส่งสนามบินออกเดินทางไปเที่ยวบินสุดท้าย










