About Raffles Cruise
De eerste ochtend werd ik vroeg wakker door het geratel van de ankerketting en de geur van knoflook uit de kombuis. We hadden voor anker gelegen bij Kelor, en door het raam van mijn hut zag ik de lucht veranderen van indigo naar koraal. Om 6:30 zaten we in de jol en stapten op het warme roze zand terwijl de zon boven de heuvels uitkwam. Het voelde rustig, bijna exclusief — alleen onze groep van 12 en de hagedissen die tussen de rotsen schoten.
Raffles Cruise is 31 meter teak en messing, gebouwd als een traditionele phinisi maar met moderne comfort. Onze hut, de Malacca I, had twee aparte bedden die tot queensize samengevoegd konden worden, een complete eigen badkamer met warm water en schuifdeuren naar een gedeelte van het privédek. We hoefden niet te schreeuwen om elkaar te verstaan boven motorgeluid — de motoren stonden meestal uit, bij wind de zeilen om soepel tussen de eilanden door te glijden. Op dag twee klommen we bij zonsopgang de Padar op, de haarspeldbochten steiler dan verwacht, maar het uitzicht vanaf de top — drie baaien in verschillende tinten turkoois — was elke hijgende adem waard.
Na de wandeling koelden we af bij Pink Beach, met snorkelen direct vanaf de kust. Het koraal was niet dicht, maar langs de rifhelling zagen we papegaaivis en blauwe donken, en een zwarte tip rifhaai schoot onder Raffles Cruise door. Halverwege de middag voeren we naar Manta Point. Binnen minuten na het inspringen gleed een manta — ruim drie meter breed — onder ons door, met open mond voedend in de stroming. Ik trapte langzaam, probeerde geen plons te maken, en hij cirkelde twee keer terug. Later, terwijl we koersen zetten naar Kalong Island, stonden we op het bovendek met lokale koffie terwijl duizenden vleermuizen opstegen tegen een oranje hemel.
Dag drie begon met een duik bij Taka Makassar, een zandbank die bij laag water verschijnt. We dobberden in lauw water tot aan onze middel, omringd door niets dan blauw. Daarna een korte snorkel bij Kanawa, waar het rif scherp uit de diepte oprees. Ik zag een paar sweetlips zweven bij een overhang, en een schildpad die graasde op zeegras bij de kust. We keerden rond 14:00 uur terug naar Labuan Bajo, net als de marktkramen begonnen in te pakken. De bemanning gaf ons koude doeken en verse kokoswater toen we aanmeerden.
Het schip heeft vier hutten: twee Malacca suites (één iets groter, aangeduid als I en II), één Borneo en één Java. Allemaal met eigen badkamer, airco en uitzicht op zee. Op het bovendek is een overdekte lounge en een open plek met jacuzzi — perfect na een lange dag. De maaltijden werden familie-achtig geserveerd: gegrilde mahi-mahi, jakfruitcurry, tropische fruitschalen. Bij het ontbijt stonden bananenpannenkoeken en sterke Indonesische koffie op tafel. Niemand hoefde honger te lijden.
