Elrora

วันที่สอง แสงแรกของวันส่องมาที่แนวเขาบนเกาะ Padar ด้วยสีส้มเข้ม ฉันยืนอยู่คนเดียวบนดาดฟ้าชั้นบนพร้อมกับกระติกกาแฟเข้มจากชวา ด้านล่าง ลูกเรือเตรียมเรือยางไว้พร้อมแล้ว แต่พวกเขาก็รออย่างเงียบๆ จนกว่าฉันจะเดินกลับเข้าไปในห้อง นี่แหละคือสิ่งที่ทำให้ Elrora แตกต่าง เธอไม่เร่งรีบ ด้วยความยาว 89 เมตร ทำให้เรือลำนี้ยาวกว่าเรือฟินิซีแบบดั้งเดิมส่วนใหญ่ในพื้นที่นี้ ความยาวนี้ช่วยให้การเดินเรือมีความมั่นคง แม้ในช่วงคลื่นแรงระหว่างโคโมโดกับ Taka Makassar ก็ยังรู้สึกเหมือนกำลังลื่นไถลไปบนผิวน้ำ เสาไม้บนดาดฟ้าเป็นไม้เต็ง ผ่านการใช้งานมาบ้าง แต่พอถึง 6 โมงเช้า ก็เริ่มอุ่นขึ้นจากแสงแดดที่เพิ่งขึ้น

คืนก่อนหน้า เราจอดสมอใกล้กับเกาะ Kalong ที่ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีม่วงขณะที่ค้างคาวผลไม้หลายพันตัวบินออกมาจากป่าชายเลน มื้อค่ำเสิร์ฟบนดาดฟ้าด้านท้าย เนื้อปลาหางเหลืองย่างราดซอสมะขาม เสิร์ฟบนจานเซรามิกที่ไม่สั่นแม้ลมจะแรงขึ้น มีเพียงสี่ห้องโดยสาร แต่การจัดวางพื้นที่ไม่รู้สึกอึดอัด ห้องมาสเตอร์ที่ตั้งอยู่ตรงกลางลำเรือมีเตียงควีนไซส์ที่ไม่ส่งเสียง และระบบระบายอากาศที่ทำงานได้ดีโดยไม่ต้องเปิดแอร์ ฉันสังเกตเห็นว่าผ้าขนหนูหนาใช่ย่อย แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือแห้งสนิท ไม่มีกลิ่นอับแม้จะผ่านการเล่นน้ำมาสองวัน

วันที่สาม เราถึง Taka Makassar เวลา 8:30 น. พอดีกับช่วงน้ำขึ้นที่เพิ่งเคลียร์แถบหาดทราย ลูกเรือแจกครีมกันแดดที่ปลอดภัยต่อแนวปะการังก่อนดำน้ำครั้งแรก—ไม่มีขวดพลาสติก แค่กระปุกเล็กจากแบรนด์ที่อยู่บาหลี ซึ่งฉันตามไปดูทีหลัง ประสบการณ์การดำน้ำตื้นที่นี่คาดเดาไม่ได้ในแบบที่น่าประทับใจ: วินาทีก่อนคุณอาจกำลังลอยอยู่เหนือปะการังรูปดอกกะหล่ำ วินาทีต่อมาฉลามแนวปะการังก็ค่อยๆ เลื้อยผ่านใต้ครีบอกคุณ เรือลำเล็กลงจอดที่เกาะ Kanawa ช่วงสาย น้ำในอ่าวตื้นอุ่นจนถึงขาขณะเดินขึ้นฝั่ง Elrora ไม่เทียบท่า—เธอจอดสมอ—ซึ่งหมายความว่าไม่มีท่าเรือถาวร ไม่มีฝูงนักท่องเที่ยวที่ลงพร้อมกัน เป็นเพียงการเข้าสู่น้ำอย่างเงียบๆ ในน้ำใสจนเห็นเงาตัวเองบนพื้นทรายลึกถึงห้าเมตร

สิ่งที่น่าจดจำไม่ใช่จากอ่างจากุซซี่บนดาดฟ้าอาบแดด—ถึงแม้มีอยู่และใช้ตอนพระอาทิตย์ตก—แต่เป็นวิธีที่ลูกเรือจัดจังหวะการทำงาน ไม่มีเสียงตะโกนผ่านวิทยุตอนเช้ามืด ไม่มีการสตาร์ทเครื่องจนกว่าแขกคนสุดท้ายจะขึ้นเรือ คืนหนึ่ง แขกคนหนึ่งลืมหมวกไว้ที่ชายหาด Pink Beach พนักงานไกด์สังเกตเห็น ขับเรือกลับไปคนเดียว และนำกลับมาโดยไม่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ นี่ไม่ใช่การแสดงท่าทางที่ซ้อมไว้ แต่เป็นผลจากทีมงานที่ใช้ชีวิตอยู่กับเส้นทางนี้ รู้ว่าห้องไหนได้รับแสงเช้า และมุมไหนของดาดฟ้าเหมาะกับการดูดาวเหนือ Sangeang

ช่วงบ่ายวันสุดท้าย เราทุกคนตัวแดงจากแดด ขยับช้าลงเล็กน้อย การเดินทางกลับไปยัง Labuan Bajo เป็นไปอย่างราบรื่น หัวเรือตัดผ่านช่องน้ำที่เรียบเหมือนกระจก Elrora ไม่มีห้องออกกำลังกายหรือสปา และเธอก็ไม่พยายามจะมี นี่คือเรือนอนที่ออกแบบมาเพื่อการเดินทางผ่านกลุ่มเกาะนี้ด้วยความเรียบง่ายแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยชีวิต คุณไม่มาที่นี่เพื่อความหรูหราในแบบห้าดาว คุณมาเพราะเรือลำนี้ยาวพอจะล่องผ่านช่องน้ำลึก ขนาดเล็กพอจะซ่อนตัวในอ่าวที่สงบ และมีลูกเรือที่รู้ว่าเมื่อไหร่ควรปรากฏตัว และเมื่อไหร่ควรหายตัวไป