About Yumana
We zetten de boeg van Yumana tegen de stroming in als we ankeren bij Manta Point – het enige middel om drift te voorkomen wanneer de getijdenstroom snel verandert rond Karang Makassar. Onze 32 meter lange romp houdt stand in de golven, en onze gasten blijven stevig op het dek staan terwijl mantaroggen onder hen langs cirkelen bij de schoonmaakstations. Dit is geen dagtripboot. Ze is gebouwd voor de tocht door Komodo, en we hebben haar zeilen en motoren afgesteld om de zee van Savu te lijf te kunnen zonder te ketsen. Van Labuan Bajo naar Padar in het vroege duister: we timen de overtocht zodanig dat het eerste licht de roze zandstranden raakt op het moment dat de Komodo-draders in beweging komen op de droge paden van Rinca.
Ze heeft vier hutten – Royal Suite, Signature, Deluxe en Superior – elk geplaatst voor rust en luchtcirculatie. De Royal Suite ligt achteraan met directe toegang tot het dek, en we hebben de machinekamer geïsoleerd zodat gasten de generator na het diner niet horen. Onze kombuis serveert verse maaltijden om de twee uur: bananenpannenkoeken bij zonsopkomst, gegrilde mahi-mahi rond het middaguur, gekruide kokossoep bij avond. Er is een overdekt bovendek met banken voor zes personen, en we vullen de jacuzzi rond het midden van de middag, net als de zon achter Komodo Island verdwijnt.
Dag twee begint op Padar, maar niet via het drukke toptraject. We landen voor 6:30 uur op het noordelijke strand, beklimmen de kam zodra de mist optrekt, en zijn terug aan boord van Yumana voor een warme douche voordat de volgende groep aankomt. Tegen 10:00 uur zijn we op Pink Beach – niet alleen voor foto’s, maar voor een 45-minuten durende snorkeltocht langs de koraalrand waar blauwe zee-sterren vastzitten aan het onderwaterrots. Na de lunch varen we oostwaarts naar Manta Point bij Karang Bajo, waar de stroming krachtig is. Onze bemanning markeert het gebied met een boei, en gasten betreden het water één voor één, zodat de cirkel ongestoord blijft.
Kalong Island bij zonsondergang is een must. We ankeren vroeg, zetten de hoofdmotoren uit en kijken hoe de fruitvleermuizen om 18:00 uur uit de mangroven opstijgen. Geen zaklampen, geen lawaai – alleen de bemanning die gekoelde citroengras-thee serveert op het bovendek. De volgende ochtend varen we westwaarts naar Taka Makassar. Het is een zandbank die bij laagwater droogvalt, maar de rifrand blijft diep. Snorkelaars drijven met de lichte stroming mee over scholen batfish en anemonen met clownsvisjes. Tegen 11:00 uur zijn we bij Kanawa, waar de vulkanische helling steil afloopt. We laten de ladder aan bakboord zakken – daar is het het rustigst in de middagwind – en gasten kunnen drijven tot 13:00 uur.
Yumana haast zich niet terug. Tijdens de terugtocht varen we bij Banta Island de motoren stil, vangen de middagwind met de zeilen en serveren koffie terwijl de kustlijn van Komodo langzaam verdwijnt. De volledige 3-daagse route is 56 zeemijl, en we hebben elke etappe afgestemd op getijden en controleposten van de parkrangers. Onze bemanning weet welke ankerplaatsen nachtverblijf toestaan, waar vergunningen nodig zijn en waar het koraal te ondiep is voor een ankerketting. We ankeren nooit op koraal – alleen op zand of slib.
